این هم قسمتی از یک غزل مولانا تقدیم به همه عاشقان روزگار

          به سر مناره اشتر رود و فغان برآرد                             که نهان شدم من این جا مکنید آشکارم

    شتر است مرد عاشق سر آن مناره عشق است         که مناره​هاست فانی و ابدی است این منارم