مثل ايينه مشو محو جمال دگران

                                                    ازدل و ديده فرو شوي خيال دگران

 اتش از ناله مرغان حرم گير و بسوز

                                                           اشياني كه نهادي به نهال دگران

 در جهان بال و پر خويش گشودن اموز

                                                      كه پريدن نتوان با پر وبال دگران